In de raadsvergadering van 28 juni 2005 is aan de orde geweest de bezuinigingsvoorstellen Wet Voorzieningen Gehandicapten (WVG). Hieronder volgt de visie van de ChristenUnie.

Uiteraard wil men goede voorzieningen voor elke burger van Heerhugowaard en dus ook voor de gehandicapten. In de inleiding van het bezuinigingsvoorstel staat de vraag hoe sociaal de gemeente Heerhugowaard zich wil opstellen. De ChristenUnie wil zich heel sociaal opstellen, zeker naar de inwoners die door hun handicap een kwetsbare positie hebben.

Zij heeft toch gemeend een aantal dingen bespreekbaar te moeten stellen. Als het gaat om accessoires die ook andere inwoners nodig hebben, zoals een paraplu, is het normaal dat een gehandicapte daar zelf voor zorgt. De eigen bijdrage is zoals gezegd, van de baan omdat het meer kost om de uitvoering te regelen dan de eigen bijdrage oplevert. Wat betreft collectief vervoer is het bespreekbaar dat de mensen zelf kunnen bijdragen aan ritten van meer dan 6 zones of dit nu voor plezier of voor het werk is.

De fractie is er gelukkig mee dat het primaat van verhuizen door de wethouder is ingetrokken.
Dan wat betreft de woningaanpassingen. Deze zijn gewoon vaak zo ontzettend kostbaar dat de ChristenUnie het reëel vindt dat als er in een bepaalde periode weer moet worden verhuisd, er goed naar de omstandigheden wordt gekeken. Als iemand zijn of haar baan kan houden of als er problemen zijn in het gezin of wat dan ook, dus als het noodzakelijk is om te verhuizen, is de fractie er een voorstander van dat de gemeente dit ondersteund. Als een verhuizing wordt voorgesteld vanwege een andere omgeving of andere redenen en er zoveel kosten aan de woning zijn besteed, de gemeente niet vanzelfsprekend de hoge kosten van de aanpassingen hoeft te betalen.
Het lijkt de fractie niet noodzakelijk mensen te heronderzoeken, omdat dit maar heel weinig oplevert, tenzij een student/stagiaire deze maatregel kosteloos kan opzetten.

Wat betreft de leges van de gehandicaptenparkeerkaarten en dergelijke. De ChristenUnie is tegen de verhoging van de kosten. Zij vindt € 111,04 al een flink bedrag voor mensen, zeker als zij een minimum inkomen hebben en weet niet goed of hiervoor bijzondere bijstand kan worden aangevraagd. De ChristenUnie vraagt ook aan de wethouder hoe het staat met de bijzondere bijstand in het kader van de heffing voor een invalidenparkeerplaats. Een bedrag van € 600 in het slechtste geval moeten betalen van een minimum uitkering betekent bijna een maandinkomen en dat is niet aanvaardbaar. Het antwoord van de wethouder de Boer is dat op moment dat iemand onder het minimabeleid valt, kan de gemeente bij individuele gevallen bijzondere bijstand middels een soort hardheidsclausule toepassen. Ook zou hiervoor het kwijtscheldingbeleid kunnen worden toegepast.

De ChristenUnie heeft tevens gevraagd hoe het staat met het inkomen van mensen met een handicap die vragen om een invalidenparkeerplaats of gehandicaptenkaart. Als het grootste gedeelte een minimuminkomen heeft, is het dan zinnig om deze aanvragers een traject te laten volgen van aanvraag ed.. Wethouder de Boer vindt dit een interessante onderzoeksvraag. Hij wil hier graag een dergelijk onderzoek naar doen. Het is inderdaad goed om dit te weten cq. een beter beeld in te krijgen. Wij horen nog van de wethouder